Ik heb een witte jas aangetrokken om dit hoofdstuk schrijven. Dat geeft autoriteit. Zegt men. Zelf betwijfel ik of dat waar is. De wetenschap geeft tegenwoordig meer aanleiding tot discussie en controverse dan dat het ons de weg wijst naar een beter leven of de oplossing voor de problemen waarmee we worden geconfronteerd. De rol van de wetenschap in onze maatschappij neemt religieuze trekjes aan.
Tijdens de coronacrisis werd het lot van ons land in handen gelegd van wetenschappers en speciaal in handen van virologen. Dat terwijl de wetenschap in het normale politieke leven amper iets te zeggen lijkt te hebben.
Tijdens de coronacrisis lijkt de autoriteit van de expert toegenomen te zijn. Dit geldt echter niet voor alle wetenschapsgebieden, betoogt Lieke Smits. Wanneer het om racisme gaat, weigert de premier de kennis van experts uit de sociale en geesteswetenschappen te erkennen.
Waarom komt het kabinet met noodwetgeving om de zelfverzonnen asielcrisis aan te pakken? Premier Dick Schoof kon het vrijdag bij de presentatie van het regeerprogramma ook niet goed uitleggen.
Ze zijn ‘niet blij’ met haar, willen meer ‘politieke souplesse’ en vinden haar ‘vermoeiend’, maar Asielminister Marjolein Faber (PVV) kan blijven rekenen op steun van VVD, NSC en BBB. Want zij weten: anders laat Geert Wilders het kabinet vallen.
De grenzen tussen wetenschap en politiek moeten duidelijker worden getrokken. Hoewel wetenschappelijke onderbouwing politieke besluiten beter kan maken, leidt vervaging van de grenzen tussen beide tot verwetenschappelijking van de politiek, en politisering van de wetenschap. Daar hebben het gezag van zowel de wetenschap als de politiek onder te lijden.
We veronderstellen dat complotdenkers heel anders zijn dan wij, de gewone, verstandige mens. Dat is niet waar. De cognitieve processen van mensen die in complotten geloven zijn vergelijkbaar met de cognitieve processen van andere mensen, maar vinden een stevige basis in het wantrouwen jegens de wetenschap of de overheid. Op basis van die ideeën gaan complotdenkers op zoek naar bevestiging van hun ideeën, net zoals u en ik vooral op zoek zijn naar bevestiging van onze overtuigingen. Ze gaan op zoek naar gelijkgestemden en worden dan steeds bevestigd in hun gelijk. Net zoals u en ik vaak in een bubbel leven van gelijkgestemden. Enzovoort. De conclusies van complotdenkers zijn misschien anders dan de conclusies die u en ik trekken, maar de cognitieve processen zijn vergelijkbaar.
Behind the Curve is a 2018 documentary film about flat Earth believers in the United States. Directed by Daniel J. Clark, the film was released in the United States on November 15, 2018, and for wide release on Netflix in February 2019.[1]
The documentary details ideas of the flat Earth from different perspectives, including prominent flat-Earthers Mark Sargent and Patricia Steere,[2] as well as astrophysicists from universities including UCLA and Caltech.[3] It features clips from the 2017 International Flat Earth Conference, held in North Carolina, US, which attracted hundreds of attendees from around the globe.
Complotdenkers worden vaak weggezet als een stel gekkies. Onterecht meent socioloog Jaron Harambam die jarenlang veldwerk deed in de Nederlandse complotdenkerswereld. Sterker, we kunnen best wat van complotdenkers leren.
Politici maken schaamteloos misbruik van wetenschappelijk onderzoek om hun standpunten te bevestigen. Wetenschappelijk onderzoek dat ze niet goed begrijpen. Of niet goed willen begrijpen.
Forum voor Democratie-leider Thierry Baudet snapt niets van de kritiek die zijn partij dinsdag over zich heen heeft gekregen na uitspraken van leden van Forum voor Democratie die een verband leggen tussen ras en intelligentie.
Intelligentietests, zoals de Cito-toets die we als kind maken, zijn bepalend voor onze levensloop. Maar wat meet zo’n IQ-test eigenlijk precies, wat is het gevaar ervan en is het begrip intelligentie niet te beperkt?
The culture-only (0% genetic–100% environmental) and the hereditarian (50%genetic–50% environmental) models of the causes of mean Black–White differencesin cognitive ability are compared and contrasted across 10 categories of evidence:the worldwide distribution of test scores, g factor of mental ability, heritability, brainsize and cognitive ability, transracial adoption, racial admixture, regression, relatedlife-history traits, human origins research, and hypothesized environmental vari-ables. The new evidence reviewed here points to some genetic component inBlack–White differences in mean IQ. The implication for public policy is that thediscrimination model (i.e., Black–White differences in socially valued outcomeswill be equal barring discrimination) must be tempered by a distributional model(i.e., Black–White outcomes reflect underlying group characteristics).
Ras als biologisch gegeven bestaat niet. Er is geen ‘gen’ dat menselijke eigenschappen zoals intelligentie bepaalt. De suggestie dat dit wel zo is, komt voort uit onjuiste (en in de politiek vaak misbruikte) interpretaties van wetenschappelijk onderzoek.
Four different race concepts are considered: typological, population, taxonomic, and lineage. Surprisingly, a great deal of genetic variation within groups is consistent with each of these concepts. However, none of the race concepts is compatible with the patterns of variation revealed by our analyses.
It is often asserted that Black Americans have made no IQ gains on White Americans. Until recently, there have been no adequate data to measure trends in Black IQ. We analyzed data from nine standardization samples for four major tests of cognitive ability. These data suggest that Blacks gained 4 to 7 IQ points on non-Hispanic Whites between 1972 and 2002. Gains have been fairly uniform across the entire range of Black cognitive ability.
Het is de dubbele moraal van politici: als de uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek niet in dienst staan van hun politieke boodschap, worden die uitkomsten genegeerd of vertekend.
De grenscontroles op snelwegen vanuit Duitsland en België zijn geen effectief middel om de instroom van asielzoekers te verlagen. Ze kunnen wel helpen bij het tegengaan van illegale migratie. Dat komt naar voren uit onderzoek van de Algemene Rekenkamer.
De ‘tijdelijke’ grenscontroles gaan door, liet demissionair minister Van Weel (VVD) van Asiel en Migratie deze week weten. Hij negeert daarmee de wetenschap over migratie, die stelt dat zulke controles geen aantoonbaar effect hebben. Ook zijn voorgangers verzwegen of verdraaiden structureel uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek. Volgens onderzoekers tast de overheid daarmee de democratische controle aan.
Ambtenaren waarschuwden al in 2021 dat boeren te maken zouden krijgen met strengere mestregels, blijkt uit interne stukken van het ministerie van Landbouw. Opeenvolgende ministers kozen ervoor de harde waarheid te verbloemen, uit angst voor de reactie van de boerenclub LTO Nederland.
Onderzoeksinstituut RIVM neemt afstand van de bewering van landbouwminister Wiersma dat haar voorstel om stikstofregels te versoepelen wetenschappelijk is onderbouwd. Ook andere wetenschappers die door haar ministerie zijn benaderd, weerspreken die claim.
Emeritus hoogleraar Ido Weijers, die als kind ook weleens een robbertje vocht, maakt korte metten met het idee dat de jeugdcriminaliteit uit de hand aan het lopen is. Daar is namelijk geen enkel bewijs voor. Wel wordt de politie tegenwoordig veel sneller ingeschakeld bij ‘flutdelicten’. ‘Met alle gevolgen van dien.’
Disparate evidence indicates that the provision of extra road capacity results in a greater volume of traffic. The amount of extra traffic must be heavily dependent on the context, size and location of road schemes, but an appropriate average value is given by an elasticity of traffic volume with respect to travel time of about −0.5 in the short term, and up to −1.0 in the long term. As a result, an average road improvement has induced an additional 10% of base traffic in the short term and 20% in the long term: individual schemes with induced traffic at double this level may not be very unusual, especially for peak periods. Induced traffic is particularly seen on the alternative routes that road improvements are intended to relieve.
We see it all the time. Another road widening project. This time, they’ve promised to get us moving. This time, congestion will be solved. But then … it isn’t. It never is. This shouldn't be a surprise to anyone, because planners have known since at least the 1930s that more lanes do not solve traffic. In fact, they actually create more traffic.
Regeringen over de hele wereld baseerde het beleid tijdens de coronacrisis op de kennis van wetenschappers. Maar ze negeerden ook een deel van de wetenschap.
Woensdag publiceerde de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) haar eerste evaluatie over de aanpak van de coronacrisis, tot september 2020. Nederland bleek onvoldoende voorbereid. Vijf belangrijke conclusies op een rij.
De Onderzoeksraad voor Veiligheid startte, mede door een verzoek van het Kabinet om de crisisaanpak te evalueren, 5 mei 2020 met het onderzoek naar de corona-crisisaanpak. De Onderzoeksraad publiceert het onderzoek in verschillende deelrapporten. De publicatie van het eerste deelrapport over de eerste periode van de coronacrisis, maart 2020 tot september 2020, is gepubliceerd op 16 februari 2022. Het tweede deel is op 12 oktober 2022 gepubliceerd. In dit onderzoek is gekeken naar de crisisaanpak van september 2020 tot juli 2021. Ook een derde onderzoek is inmiddels gestart.
In de coronacrisis zijn de sociale en gedragswetenschappen onvoldoende serieus genomen vergeleken met zogeheten ‘hardcore’ wetenschap. Dat stellen 72 onderzoekers in een opvallende studie in Nature. Universiteitshoogleraar Naomi Ellemers is een van hen.
The COVID-19 pandemic represents a massive global health crisis. Because the crisis requires large-scale behaviour change and places significant psychological burdens on individuals, insights from the social and behavioural sciences can be used to help align human behaviour with the recommendations of epidemiologists and public health experts. Here we discuss evidence from a selection of research topics relevant to pandemics, including work on navigating threats, social and cultural influences on behaviour, science communication, moral decision-making, leadership, and stress and coping.
Scientific evidence regularly guides policy decisions1, with behavioural science increasingly part of this process2. In April 2020, an influential paper3 proposed 19 policy recommendations (‘claims’) detailing how evidence from behavioural science could contribute to efforts to reduce impacts and end the COVID-19 pandemic.
Scientific evidence regularly guides policy decisions, with behavioural science increasingly part of this process. In April 2020, an influential paper proposed 19 policy recommendations (‘claims’) detailing how evidence from behavioural science could contribute to efforts to reduce impacts and end the COVID-19 pandemic.
Bij tientallen wetenschappers moesten vorig jaar beveiligingsmaatregelen worden getroffen vanwege intimidatie en bedreigingen. De maatregelen variëren van het weghalen van contactgegevens op websites tot het elders onderbrengen van medewerkers.
Wetenschappelijke kennis is het product van het wegen van argumenten. In politiek en maatschappij willen we echter zekerheid. Daarom worden tegengeluiden vaak genegeerd. Omdat de onzekerheid toeneemt. Omdat het mentale inspanning kost om tegenargumenten te wegen. Kennis en beleid moeten gebaseerd zijn op weging van alle informatie. Dat gebeurt zeker niet altijd.
The troubling story of how a cadre of influential scientists have clouded public understanding of scientific facts to advance a political and economic agenda.
Eminent scientists, analysts and medicos debunk the Covid doctrine which maximised multi-national drug company profits, at the expense of life and health. Careful yet scathing contributors demonstrate that Australian governments and health agencies, pressured by the USA and WHO defied precautions to approve dangerous genetic vaccines; and with criminal penalties banned dissent and treatments that would have saved lives.
De Onderzoeksraad voor Veiligheid startte, mede door een verzoek van het Kabinet om de crisisaanpak te evalueren, 5 mei 2020 met het onderzoek naar de corona-crisisaanpak. De Onderzoeksraad publiceert het onderzoek in verschillende deelrapporten. De publicatie van het eerste deelrapport over de eerste periode van de coronacrisis, maart 2020 tot september 2020, is gepubliceerd op 16 februari 2022. Het tweede deel is op 12 oktober 2022 gepubliceerd. In dit onderzoek is gekeken naar de crisisaanpak van september 2020 tot juli 2021. Ook een derde onderzoek is inmiddels gestart.
Internist-endocrinoloog Evelien Peeters richtte eind 2020, samen met anderen, de stichting Artsen Covid Collectief op. Dit kennisplatform — nu bekend als Artsen Collectief — verbond professionals die tegenwicht wilden bieden aan het covidnarratief en riep op tot nuance, open debat en de menselijke maat.
COVID-19 vaccines have been linked to myocarditis, which, in some circumstances, can be fatal. This systematic review aims to investigate potential causal links between COVID-19 vaccines and death from myocarditis using post-mortem analysis.
I am writing to address the specific allegations that I am undermining trust in the medical profession by spreading “COVID-19 vaccine misinformation” and have been spreading/fuelling “conspiracy theories”. I‘ve been asked to respond to the General Medical Council’s Assistant Registrar specifically about what has changed since the initial complaints were first made against me by anonymous doctors in 2021. This is the spirit of this letter.
Purpose: To inform the public and healthcare providers that FDA has required and approved updates to the Prescribing Information for Comirnaty (COVID-19 Vaccine, mRNA) manufactured by Pfizer Inc. and Spikevax (COVID-19 Vaccine, mRNA) manufactured ModernaTX, Inc. to include new safety information about the risks of myocarditis and pericarditis following administration of mRNA COVID-19 vaccines.
Cognitieve dissonantie is het negatieve gevoel dat we ervaren als we een discrepantie zien tussen ons gedrag en onze ratio. Of tussen dingen die we doen en dingen die onze groep wenselijk vindt . Het vermijden of oplossen van cognitieve dissonantie heeft veel invloed op ons gedrag.
A major theory in social psychology is known as cognitive dissonance. Briefly stared, this theory says that people feel a tension when they are aware of an inconsistency either between rwo attitudes or berween an artitude and a behavior. Moreover, the theory asserts that such tension produces some type of change to reduce the state of dissonance. The resulting outcome often is counterintuitive to what common sense would predict. The exact conditions under which cognitive dissonance operates and how it is reduced have been investigated in many experiments over the years. The following article by Leon Festinger and James M. Carlsmith is the classic study on dissonance theory.
Waarom blijf je vasthouden aan een overtuiging, zelfs als er duidelijk bewijs is dat je ongelijk hebt? En waarom praat je het goed als je iets doet wat eigenlijk niet strookt met je waarden – zoals te veel geld uitgeven of toch dat vliegtuig pakken? Dat heeft alles te maken met cognitieve dissonantie.
It is commonly expected that individuals will reverse decisions or change behaviors which result in negative consequences. Yet, within investment decision contexts, negative consequences may actually cause decision makers to increase the commitment of resources and undergo the risk of further negative consequences. The research presented here examined this process of escalating commitment through the simulation of a business investment decision.
It is a frequent observation that persons who go through a great deal of trouble or pain to attain something tend to value it more highly than persons who attain the same thing with a minimum of effort. For example,one would expect persons who travel a greatdistance to see a motion picture to be moreimpressed with it than those who see the samepicture at a neighborhood theater. By the sametoken, individuals who go through a severeinitiation to gain admission to a club or organ-ization should tend to think more highly ofthat organization than those who do not gothrough the severe initiation to gain admission.
It is a frequent observation that persons who go through a great deal of trouble or pain to attain something tend to value it more highly than persons who attain the same thing with a minimum of effort. For example,one would expect persons who travel a greatdistance to see a motion picture to be moreimpressed with it than those who see the samepicture at a neighborhood theater. By the sametoken, individuals who go through a severeinitiation to gain admission to a club or organ-ization should tend to think more highly ofthat organization than those who do not gothrough the severe initiation to gain admission.
Two experiments tested the hypothesis that when behavior violates an antismoking injunctive norm, dissonance is aroused, but the injunctive norm constrains how people reduce their discomfort. In Experiment 1, participants with positive or negative attitudes toward public smoking wrote an essay for or against a ban on public smoking. Whereas attitude change occurred for those whose counter-attitudinal essay supported the antismoking norm, those whose counter-attitudinal essay violated the antismoking norm did not change their attitudes to reduce dissonance. In Experiment 2, participants who wrote against the ban on public smoking eschewed attitude change in favor of reducing dissonance through trivialization and act rationalization.
The purpose of this paper is to assess whether smokers adjust their beliefs in a pattern that is consistent with Cognitive Dissonance Theory. This is accomplished by examining the longitudinal pattern of belief change among smokers as their smoking behaviours change.
The literature concerning the controversy between dissonance and selfperception theories is reviewed. It is proposed that the two theories be regarded not as “competing” formulations but as complementary ones and, furthermore, that each theory is applicable only to its own specialized domain.
Cognitive dissonance, a psychological phenomenon first identified by Leon Festinger in 1957, refers to the discomfort we experience when we hold two or more contradictory beliefs, values, or attitudes simultaneously. This discomfort often leads to an array of rationalizations and justifications as individuals seek to align their internal state with their actions. In the realm of romantic relationships, cognitive dissonance can play a particularly insidious role, affecting communication, trust, conflict resolution, and overall relationship satisfaction.
Alle ouders en verzorgers hebben het recht om deze vier feiten over vapen te kennen. De tabaksindustrie vertelt dit niet, wij artsen daarom wel.
Het gewetenloze verdienmodel van de tabaksindustrie is erop gericht om vapers zo jong mogelijk verslaafd te maken aan hun schadelijke product. Hoog tijd dat de overheid hard ingrijpt.
De confirmatiebias (bevestingsbias) heeft veel invloed heeft op ons denken. De neiging om vooral informatie te selecteren, consumeren en onthouden die onze ideeën bevestigt zorgt ervoor dat we overtuigd raken van ons eigen gelijk. Dit kunnen we voorkomen door onszelf actief te dwingen om informatie te falsificeren. In de praktijk is dat echter moeilijk en tijdrovend.
Confirmation bias, as the term is typically used in the psychological literature, connotesthe seeking or interpreting of evidence in ways that are partial to existing beliefs,expectations, or a hypothesis in hand. The author reviews evidence of such a bias in avariety of guises and gives examples of its operation in several practical contexts.Possible explanations are considered, and the question of its utility or disutility isdiscussed.
In this Monograph, knowledge acquisition is examined as a process involving the coordination of existing theories with new evidence. Although researchers studying conceptual change have described children's evolving theories within numerous domains, relatively little attention has been given to the mechanisms by means of which theories are formed and revised and knowledge is thereby acquired. Central to the present work is the claim that strategies of knowledge acquisition may vary significantly across (as well as within) individuals and can be conceptualized within a developmental framework.
De overheid moet bij het maken en uitvoeren van beleid meer inzetten op het vergroten van de grip van burgers. Burgers moeten zoveel mogelijk kunnen beschikken over de middelen, mogelijkheden en rechten om hun levensdoelen te kunnen realiseren. Wanneer mensen onvoldoende grip op hun leven ervaren, kan dat leiden tot meer gezondheidsproblemen, eerder overlijden, meer maatschappelijk onbehagen, en mogelijk zelfs complotdenken. Dat schrijft de WRR in het rapport ‘Grip. Het maatschappelijk belang van persoonlijke controle’ dat op 30 november is gepubliceerd.
Onderwijs heeft grote invloed op ons denken. Kinderen die vooral bezig zijn met voldoendes te halen, verwerken informatie anders dan kinderen die gericht zijn op het begrijpen. Dat kan invloed hebben op hoe we ook op latere leeftijd denken.
Kinderen willen van nature leren, maar dan moeten ze wel de ruimte krijgen om fouten te maken. Dat werkt veel beter dan ze straffen en belonen, ziet neurowetenschapper Solange Denervaud.
Naarmate kinderen langer naar school gaan, verliezen ze hun nieuwsgierigheid en plezier om te leren. Niet zo gek, als je weet hoeveel cijfers een leerling per schooljaar krijgt.
Eens in de week hebben de kleuters van de Jacques Prévertschool nabij Parijs een bijzondere les: filosofie, van juf Pascaline. Bij haar gaat het om réfléchir, zelf over dingen nadenken. Over de liefde, over het leven en over de dood.
Wetenschappelijk denken kan ons helpen rationele besluiten te nemen. Omdat het ons kan helpen feiten te scheiden van interpretaties, problemen te analyseren en denkfouten te herkennen. Twijfel en nieuwsgierigheid zijn de basis voor wetenschappelijk denken.
Waarom is twijfel zo fundamenteel? Onze zintuigen vangen maar een deel van de werkelijkheid op. Wat we zien, voelen of horen, is met andere woorden onvolledig. Bovendien interpreteren onze hersenen alles volgens een bepaald referentiekader en met een bepaalde voorkennis. Ons beeld van de wereld is onbetrouwbaar. We kunnen de wereld alleen maar écht doorgronden als we rekening houden met de mogelijkheid dat we het mis hebben.
Science curiosity appears to counteract people’s tendency to seek out only information that supports their political biases.A study published today finds that people who are especially curious about science are more willing to grapple with surprising information that runs counter to their political leanings than people who are less curious about science.
This article describes evidence suggesting that science curiosity counteracts politically biased information processing. This finding is in tension with two bodies of research. The first casts doubt on the existence of “curiosity” as a measurable disposition. The other suggests that individual differences in cognition related to science comprehension—of which science curiosity, if it exists, would presumably be one—do not mitigate politically biased information processing but instead aggravate it.