De ontwikkelingen in de wereld en de politiek gaan zo snel dat een boek niet voldoende is om al die ontwikkelingen te duiden. In deze blogs analyseer ik de politiek en democratie vanuit de psychologie en verwijs ik soms naar de onderwerpen die ik in Leve de Egocratie bespreek.
Vragen, opmerkingen, suggesties? Neem contact met mij op via de contactpagina.
Ik denk dat er iets mis is gegaan in de opvoeding van politici met extreme standpunten. Want het brein van de extremist is een rigide brein. En een rigide brein blijft vasthouden aan ideeën, ook als feiten die ideeën tegenspreken.
Arme extremisten, arme Geert.
Nu begint het me echt te irriteren. Al die (lokale) politieke partijen met ‘vrijheid’ in hun naam. Partij voor de Vrijheid, Volkspartij voor Vrijheid en Democratie Amersfoort voor Vrijheid, Vrij Verbond. Vrijheid zonder verantwoordelijkheid is anarchie. Maar over verantwoordelijkheid horen we die politieke partijen niet.
Dat misverstand moet nu eindelijk eens uit ons collectieve geheugen worden gewist: dat asielzoekers profiteurs zijn die uit zijn op onze welvaart. Er is veel meer reden om te geloven dat het helden zijn. Dat neemt niet weg dat er asielzoekers zijn die problemen veroorzaken. Dat neemt niet weg...
Over de criminaliteitscijfers die Geert Wilders tijdens de Algemene Beschouwingen van 2025 noemde, werd niet gedebatteerd. Ten onrechte. Cijfers worden te veel als een objectieve waarheid gepresenteerd. Dat zijn ze niet. Dus laat ik me dan maar tot de Tweede Kamer richten.
De VVD zet zich in voor de hardwerkende mens. Daar ben ik blij om. Eindelijk gaan we de minimumlonen verhogen zodat mensen niet afhankelijk zijn van toeslagen. Eindelijk krijgen al die uitgebuitte arbeidsmigranten het loon en de arbeidsvoorwaarden die ze verdienen. Of was dat niet wat ze bedoelden?
Het gaat mij niet om de conclusie. Het gaat mij om de manier waarop we tot die conclusie komen. Goede besluiten maak je op basis van een goede analyse en een zorgvuldige weging van feiten. Dat is precies wat er ontbrak aan het besluit om 5 procent van ons gezamenlijke inkomen aan defensie te besteden.
Mijn hart huilt. Elke dag.
Elke dag lees ik de verhalen, zie ik de beelden, van hongerige kinderen, vaders en moeders die niet meer willen dan hun familie voeden, hun pannetjes klaar, hengelend naar de lepel met iets dat op eten lijkt.
Yeah! Natuurlijk ben ik blij dat het kabinet van onze wit gekuifde extremist is gevallen. Na twee jaar totale politieke verlamming - je kunt het niet eens wanbeleid noemen, want er was geen beleid - kunnen we hopen dat we weer aan de problemen van Nederland kunnen werken.