In Leve de Egocratie analyseert Martin Valentijn op scherpzinnige wijze de psychologische processen die de basis vormen voor onze haperende democratie, de polarisatie, de hebzucht en hang naar macht, het grote falen van de politiek en - uiteindelijk - van ons en onze maatschappij.
Hieronder vindt u links naar achtergrondinformatie en referenties per hoofdstuk, inclusief video's, artikelen en boeken die ik heb gebruikt.
Ik schrijf dit boek onder pseudoniem. Niet dat ik iets te verbergen heb. Nee, die naam is het product van uitgebreid marktonderzoek waarbij proefpersonen een tiental zorgvuldig gekozen namen mochten beoordelen op klank, negatieve en positieve associaties, waardering ten opzichte van mijn concurrentie en het vermogen om te bijven hangen in het geheugen - in uw geheugen.
Ik denk dat het een complot is, die complottheorieën. U gelooft toch niet werkelijk dat Lange Frans denkt dat onze hele regering uit pedofielen bestaat? Zo dom is hij nou ook weer niet. Hij ziet er alleen zo uit. Juist dat maakt het zo eenvoudig om hem aan de kant te zetten als complotdenker, als gekkie, als wappie, als iemand wiens vragen je niet hoeft te beantwoorden, op wiens...
Als ik flink doorspaar word ik in 2036 tot president van de Verenigde Staten verkozen. Dan ben ik precies oud genoeg om me niet meer druk te maken om de sores van deze wereld en seniel genoeg om niet door te hebben dat ik alle kanten op gemanipuleerd wordt door de lobby van het bedrijfsleven en de wapenindustrie. Een ideale president, het Amerikaanse volk zal mij...
Het is goed dat u en ik vrienden zijn. Intelligente, weldenkende mensen onder elkaar. Anders waren mijn sublieme inzichten vrijwel zeker verloren gegaan in de onbewuste weerstand van uw hokjesgeest. Dat geeft niet, u bent een mens. Die hokjes zorgen ervoor dat u en ik in ieder geval nog in de illusie kunnen leven dat we de wereld begrijpen. Jammer alleen dat we juist daardoor de puinhoop...
Helaas ben ik vergeten wat ik wilde schrijven. Het was iets over het nieuws van gisteren, over een onderwerp dat ik me niet kan herinneren en de uitspraak van een politicus wiens naam mij maar niet te binnen schiet. Nieuws waarover ik - ongetwijfeld sublieme - gedachten had en tot - werkelijk revolutionaire - conclusies was gekomen. Gelukkig is er ondertussen weer nieuw...
Ik heb een witte jas aangetrokken om dit hoofdstuk schrijven. Dat geeft autoriteit. Zegt men. Zelf betwijfel ik of dat waar is. De wetenschap geeft tegenwoordig meer aanleiding tot discussie en controverse dan dat het ons de weg wijst naar een beter leven of de oplossing voor de problemen waarmee we worden geconfronteerd. De rol van de wetenschap in onze ...
Soms vraag ik me af waarom u ook stemrecht hebt. Onze democratie zou zoveel beter functioneren als ik het voor het zeggen heb. Maar goed, dat is wat onze voorvaderen hebben besloten: dat ik ook met uw nukken moet leren omgaan. En wie ben ik om de wensen van onze voorvaderen te negeren. Alhoewel. Als je bedenkt dat onze voorvaderen onze voormoederen negeerden ...
De Bijbel is wellicht de grootste vergissing die God ooit heeft begaan. De Bijbel en Thierry Baudet. Maar over paranoia in de politiek moeten we het op een ander moment maar eens hebben. Door de Bijbel denkt een deel mensheid niet alleen dat ze de antwoorden heeft op al onze levensvragen, maar ook dat ze alle andere mensen koste wat kost moet overtuigen van hun gelijk.
Ik ben bang dat dit het laatste hoofdstuk van mijn boek moet zijn. Niet omdat ik niets meer heb te vertellen. Natuurlijk niet. Ik ben een boeiend persoon. Maar het feit dat u als lezer niet meteen waardering laat blijken, werkt toch tegen u. Mijn biologie wil ook wat. Dat gevoel van waardering, van euforie, van onmiddellijke bevrediging van mijn behoefte aan aandacht. Ik ben ook maar een mens.
Democratie moet een beetje pijn doen. Omdat het inspanning vraagt om problemen goed te begrijpen. Omdat we bereid moeten zijn om onze overtuigingen te onderzoeken. Omdat we niet altijd maar allemaal onze zin kunnen krijgen. Na vier jaar schrijven, na decennia naar onze democratie kijken door de bril van een psycholoog, moet ik toch concluderen...